[Psycho-Pass FIC]Foolish[Ko/Gino] HBD Waketsu

posted on 12 Jan 2013 04:24 by waioll in FicTion

 

 
เปิดเอนทรี่แรกของปีด้วยฟิคแฮปคุณกวางเลยล่ะ♥
 
อย่างแรกเลยก็ สุขสันต์วันเกิดค่ะคุณกวาง~ ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง มีเงินมีทองใช้ไม่ขาดมือนะค้าาาา ช่วงนี้ไม่มีเวลาแปลโดเลยก็เลยมาเป็นฟิค ฮา คุณกวางรู้อยู่แล้วใช่มั้ยคะว่าพีเคเขียนฟิคอ่านไม่รู้เรื่อง เพราะงั้น...เพราะงั้นทำใจหน่อยนะคะ //โดนเตะกระเด็น555555 แต่ว่าตั้งใจเขียนจริงๆค่ะ*ปิดหน้า*
 
 
 
กรุณาอย่านำไปดัดแปลง ทำซ้ำ เผยแพร่ที่ไหนโดยไม่ได้รับอนุญาต! ขอบคุณค่ะ

 

Title      : Foolish
Author : >>PK<<

Pairing : Kogami/Ginoza
Rating  : PG-13
Note     : เป็นฟิคที่เหม็นไหม้มากค่ะ(?) 

 

นายนี่มัน...โง่จริงๆเลย...
 
รู้ทั้งรู้ว่าถ้าเอาอารมณ์ความรู้สึกส่วนตัวมาเกี่ยวข้องจะส่งผลกับงานแท้ๆ
  

แล้วทำไมถึงได้...

  

 

ดวงตาเรียวใต้กรอบแว่นทอดมองร่างที่กำลังหลับสนิทบนเตียงสีขาว แขนข้างหนึ่งของร่างนั้นวางพาดอยู่บนลำตัวซึ่งภายในมีผ้าพันแผลพันไว้โดยรอบ ส่วนอีกข้างที่วางอย่างสงบอยู่ข้างตัวมีสายน้ำเกลือห้อยระโยงระยาง

  

 

กิโนสะถอนหายใจเบาๆ ที่ผ่านมาใช่ว่าเขาจะไม่เข้าใจความคิดของคนตรงหน้า เขาเข้าใจความคิดและนิสัยของอดีตเพื่อนร่วมงานที่ตอนนี้กลายมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตัวเองดี โคงามิน่ะถึงจะเห็นเงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใครแบบนั้น ความจริงแล้วเป็นค่อนข้างคนอ่อนไหวและให้ความสำคัญกับคนอื่นมากที่สุด แม้แต่กับเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายยังยอมสละชีวิตตัวเองปกป้อง พอเสียซาซายาม่าที่เป็นพาร์ทเนอร์ไปในคดีนั้น จึงไม่แปลกเลยที่จะคลั่งจนค่าไซโคพาสพุ่งขึ้นถึงจุดที่เป็นอันตราย การสืบหาตัวมากิชิมะอย่างเอาเป็นเอาตายก็มีแรงผลักดันมาจากความแค้นล้วนๆ การเจอตัวแต่ดันทำอะไรไม่ได้แถมเหยื่อที่ตัวเองคิดว่าช่วยได้แล้วยังถูกพาไปด้วยอีก ไม่รู้ว่าพอหายดี หมอนี่จะทำอะไรบ้าง

  

 

เขาเข้าใจความคิดของอดีตเพื่อนร่วมงานก็จริง แต่การปล่อยให้ค่าไซโคพาสของตัวเองไปอยู่ระดับเดียวกับอาชญกรพวกนั้นคงไม่ใช่สิ่งที่เขาเลือกจะทำเป็นแน่ งานนี้ความเสี่ยงมันสูง เป็นเรื่องปกติที่ความผิดพลาดจะนำความตายมาสู่ใครคนใดคนหนึ่ง นั่นเป็นเรื่องที่ต้องทำใจไว้ตั้งแต่แรก เขาไม่มีวันปล่อยให้อารมณ์ชั่ววูบหรือความรู้สึกใดๆมาทำหน้าที่การงานและชีวิตเขาพัง กิโนสะเคยเชื่อมั่นเช่นนั้น...

  

 

แต่มาวันนี้...ตอนที่เห็นคนตรงหน้านอนจมกองเลือดโดยมีมาซาโอกะปฐมพยาบาลอยู่ตรงนั้น เลือดในกายก็พลันเย็นเฉียบ กิโนสะเคยเสียคนของตัวเองไปมากมายในการทำงาน แต่ไม่มีครั้งไหนที่เขาจะรู้สึกแบบนี้ ถ้าหมอนี่เกิดตายขึ้นมาล่ะ ถ้าหมอนี่ตายล่ะก็...เป็นประโยคที่ดังซ้ำไปซ้ำมาในหัวไม่ยอมหยุด

  

 

“ทำไมถึงทำแบบนี้เรื่อยเลยนะนายน่ะ”

  

 

ชายหนุ่มก้มหน้าลงแตะหน้าผากกับมือทั้งสองที่ประสานกันอยู่บนเตียง ส่วนลึกในใจบอกให้เขารู้ว่าถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นมาจริงๆ เรื่องมันคงไม่จบแค่คนร้ายโดนจับแน่ๆ เขาจะทำให้คนลงมือต้องชดใช้อย่างสาสม!

  

 

มือที่ประสานกันอยู่บีบแน่นขึ้น สับสนระคนหวาดหวั่นกับความคิดของตัวเอง แต่แล้วห้วงความคิดของเขาก็ต้องสะดุดลง เมื่อข้อมือบางถูกคนที่นอนเจ็บอยู่คว้าเอาไว้ ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะแว่วมาพอได้ยิน

  

 

“ขอโทษ...”

  

 

กิโนสะเงยหน้าขึ้นมองทันที ภาพใบหน้าจริงจังกับสายตาอ่อนโยนคู่นั้นนำพาความรู้สึกบางอย่างตื้อขึ้นมาในอก แต่ชายหนุ่มพยามยามกดมันลงไป บังคับให้ตัวเองตอบกลับไปเสียงเรียบ

  

 

“ขอโทษเรื่องอะไร”

  

 

คนเจ็บมองใบหน้าเย็นชาที่เจ้าของคงไม่รู้ตัวว่าแววตาตัวเองเป็นแบบไหน โคงามิปล่อยมือที่รั้งข้อมือของคนตรงหน้าไว้ออก เอื้อมขึ้นไปปัดผมที่ตกลงมาระใบหน้าไปทัดหูให้ พลางเอ่ยเสียงนุ่ม

  

 

“ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงเสมอเลย ขอโทษนะกิโนะ”

  

 

กิโนสะผุดลุกขึ้นทันที หันหลังให้คนบนเตียงแล้วรีบเดินออกจากประตูไป ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าห้อง มือกำอกเสื้อตัวเองด้วยสีหน้าทรมาน
 
 
แหมะ...

  

 

รู้ดีแท้ๆว่าความรู้สึกที่มีนี่มันจะกระทบงาน
  

แล้วทำไมเขาถึง...
 

นายนี่มันโง่... โง่จริงๆเลยโนบุชิกะ...

 

 

Fin.

    

อุ๊ย เขียนอะไรออกไป //หลบหม้อกะละมังที่อาจปามา555555
คือจริงๆอยากเขียนคู่นี้มานานแล้วล่ะ ตอนดูตอนที่11ก็เลยนึกอะไรประมาณนี้ขึ้นมา สบโอกาสคุณกวางบิ๊วเหลือเกินคู่นี้(เอ๊ะ?5555) ก็เลยเขียนให้เป็นของขวัญวันเกิดซะเลย แต่ไม่ได้เขียนฟิคมานานจริงๆเป็นปีได้ แบบว่าฝืดมาก ภาษาประหลาดมาก(อ้าว นึกว่าเป็นปกติ ฮาา ) รู้ว่าสั้นมากแถมอ่านไม่รู้เรื่อง ต้องขออภัยจริงๆค่ะ
 
 
 
ปล.จริงๆอยากเขียนอะไรเซ็กซี่ๆแต่เขียนไม่ได้ ฮืออ อยากได้กิโนะแบบซึนๆราชินีเซ็กซี่จังเลยยยยย
ปล2.ชื่อฟิคไม่ได้เกี่ยวอะไรกะเนื้อเรื่องแต่เอาไว้ว่าคนเขียนได้จ้ะ555555 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อั๊ยยยยยยยยยย ตามมาสครีมถึงนี่เลยค่ะ ไม่ไหวแง้วววววว พีเคซังให้ของขวัญเป็นคู่ที่กำลังฟินมากกกก สำหรับเค้าเลยอ่ะ โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก
นายนี่มัน...โง่จริงๆเลย... 
ตอนแรกนึกว่าด่าคุณโค 5555 พอได้อ่านประโยคนี้ตอนจบอีกที...ฮือออออออ กิโนะ....คนที่ทำเพราะความรักไม่ได้โง่หรอกจ้ะ  *กัดผ้าเช็ดหน้า*
อ่านฟิคเรื่องนี้ของพีเคซังแล้วเหมือนเดจาวูตัวเอง ไม่ใช่แค่ว่าเราใจตรงกันเท่าันั้นนะพีเคซัง แต่นั่นหมายความว่าในออริของ Psycho pass เองมันก็ต้องมีประเด็นให้คิดดิ คนทั่วไป(หรอ?)เลยคิดออกมาได้ตรงกันขนาดนี้ >////<
ชอบตอนที่พีเคซังบรรยายภาพของกิโนะที่คุณโคเห็นอ่ะ....ที่ว่ากิโนะคงไม่รู้หรอกว่าแววตาของตัวเองเป็นยังไง....อร๊ากกกก แหงละ! เคะซึนมันมักจะไม่รู้หรอกค่ะว่าตัวเองแสดงอะไรออกไป พยายามจะ ไม่ๆๆ แต่ที่จริงแล้วน่ะ เมะมันรู้มันดูออกโหม๊ดดดแหละ
ตอนที่คุณโคเอามันปัดผมกิโนะไปทัดหูไว้ก็ชอบค่ะ มันดูอบอุ่นอ่อนโยนมากๆอ่ะ คือถ้าเป็นชาวบ้านปกติทำงี้ก็คงไม่คิดอะไรเท่าไหร่ แต่นี่เป็นสองคนนี้ไง เป็นซึนเดเระจอมเย็นชาแอบราชินีกับหมาล่าเนื้อที่ไม่สนใจอะไรนอกจากงานกับเหยื่อไง มันเลยยิ่งทำให้หวีดอ่ะ >////<
ขอบคุณสำหรับของขวัญชิ้นนี้มากๆนะคะ >3< มันสั้นอ่ะ เอามาอีกๆๆ เค้าชอบ เค้าอยากอ่านอีกอ่ะ *งอแงก่อนจะโดนถีบกระเด็น*
ดีใจมากๆเลยค่ะ เพราะไม่คิดว่าจะมีใครแต่งคู่นี้ให้จริงๆ ฟินเลย แอร๊ยยยย จะบิ๊วต่อให้หนักเลย ฮี่ๆๆๆ
open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#4 By WAKETSU (103.7.57.18|124.121.232.185) on 2013-01-12 22:50

กิโนะเริ่มเข้าใจความรู้สึกของโคงามิแล้วสินะ  ว่าทำไมถึงยอมให้ตัวเองกลายเป็นอาชญากรแอบแฝง 
คนสำคัญโดนทำจนเป็นแบบนั้น จะให้นั่งดูคนร้ายโดนจับเฉยๆ น่ะ..ไม่มีทางหรอก
สงสารกิโนะ  ห่วงแต่ไม่บอกเขา   รักก็ไม่ยอมบอก  ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายเป็นคนสำคัญที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมเสียไปแท้ๆ   เฮ้ออ ซึนแท้หนอ

#3 By karnalone on 2013-01-12 20:15

เอ๊ะๆๆๆ เหหหห จบแล้วเหรอออออ สั้นมากกกกก 5555

แต่งมาอีกน้าาา จะรออ่านจ้าาา~question

#2 By on 2013-01-12 19:20

open-mounthed smile Hot!

#1 By Import-Clothing on 2013-01-12 10:16